Haz clic en *H para el comentario de Haydock. *Nota para las notas al pie de página, etc.
Haz clic en cualquier palabra en latín, griego o hebreo para activar el analizador morfológico. Luego, haz clic en la pantalla para expandirlo.
16:1 Respondens autem Job, dixit :
Y respondiendo Job, dixit:
Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ, λέγει,
וַ/יַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַ/יֹּאמַֽר
16:2 [Audivi frequenter talia : consolatores onerosi omnes vos estis.
He oido muchas veces cosas como estas: consoladores gravosos 1 sois todos vosotros.
Ἀκήκοα τοιαῦτα πολλὰ, παρακλήτορες κακῶν πάντες.
שָׁמַ֣עְתִּי כְ/אֵ֣לֶּה רַבּ֑וֹת מְנַחֲמֵ֖י עָמָ֣ל כֻּלְּ/כֶֽם
16:3 Numquid habebunt finem verba ventosa ? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris ?
¿Por ventura tendrán fin esas palabras al ayre 2? ¿ó te es de alguna molestia el hablar 3?
Τί γάρ; μὴ τάξις ἐστὶ ῥήμασι πνεύματος; ἢ τί παρενοχλήσει σοι ὅτι ἀποκρίνῃ;
הֲ/קֵ֥ץ לְ/דִבְרֵי ר֑וּחַ א֥וֹ מַה יַּ֝מְרִֽיצְ/ךָ֗ כִּ֣י תַעֲנֶֽה
16:4 Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea :
Podia yo tambien hablar cosas parecidas á las vuestras: y oxalá estuviera vuestra alma en lugar de la mia 4:
*16_4 Κᾀγὼ καθʼ ὑμᾶς λαλήσω· εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς,
*16_4 גַּ֤ם אָנֹכִי֮ כָּ/כֶ֪ם אֲדַ֫בֵּ֥רָה ל֤וּ יֵ֪שׁ נַפְשְׁ/כֶ֡ם תַּ֤חַת נַפְשִׁ֗/י
16:5 consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos ;
Yo tambien os consolaria con razones 5, y moveria mi cabeza sobre vosotros 6:
*16_14 εἶτʼ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ῥήμασι· κινήσω δὲ καθʼ ὑμῶν κεφαλήν.
*16_4 אַחְבִּ֣ירָה עֲלֵי/כֶ֣ם בְּ/מִלִּ֑ים וְ/אָנִ֥יעָה עֲ֝לֵי/כֶ֗ם בְּמ֣וֹ רֹאשִֽׁ/י ׃
16:6 roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
Os alentaria con mis palabras: y moveria mis labios, como el que se va á la mano con vosotros 7.
16_5 Εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τῷ στόματί μου, κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι.
16_5 אֲאַמִּצְ/כֶ֥ם בְּמוֹ פִ֑/י וְ/נִ֖יד שְׂפָתַ֣/י יַחְשֹֽׂךְ
16:7 Sed quid agam ? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.
¿Pero qué haré? Si hablar, no reposará mi dolor: y si callare, no se apartará de mí.
16_6 Ἐὰν γὰρ λαλήσω, οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα· ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω, τί ἔλαττον τρωθήσομαι;
16_6 אִֽם אֲ֭דַבְּרָה לֹא יֵחָשֵׂ֣ךְ כְּאֵבִ֑/י וְ֝/אַחְדְּלָ֗ה מַה מִ/נִּ֥י יַהֲלֹֽךְ
16:8 Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
Mas ahora me ha oprimido mi dolor, y á nada han sido reducidos todos mis miembros 1.
16_7 Νῦν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκε μωρὸν σεσηπότα, καὶ ἐπελάβου μου.
16_7 אַךְ עַתָּ֥ה הֶלְאָ֑/נִי הֲ֝שִׁמּ֗וֹתָ כָּל עֲדָתִֽ/י
16:9 Rugae meae testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
Mis arrugas dan testimonio contra mí, y se levanta quien habla falsedad para contradecirme en mi cara 2.
16_8 Εἰς μαρτύριον ἐγενήθη, καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψεῦδός μου, κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη.
16_8 וַֽ֭/תִּקְמְטֵ/נִי לְ/עֵ֣ד הָיָ֑ה וַ/יָּ֥קָם בִּ֥/י כַ֝חֲשִׁ֗/י בְּ/פָנַ֥/י יַעֲנֶֽה
16:10 Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis : hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
Recogió su furor contra mí, y amenazándome, rechinó sus dientes contra mí: con ojos terribles me miró mi enemigo 3.
16_9 Ὀργῇ χρησάμενος κατέβαλέ με, ἔβρυξεν ἐπʼ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας, βέλη πειρατῶν αὐτοῦ ἐπʼ ἐμοὶ ἔπεσαν.
16_9 אַפּ֤/וֹ טָרַ֨ף וַֽ/יִּשְׂטְמֵ֗/נִי חָרַ֣ק עָלַ֣/י בְּ/שִׁנָּ֑י/ו צָרִ֓/י יִלְט֖וֹשׁ עֵינָ֣י/ו לִֽ/י
16:11 Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam : satiati sunt poenis meis.
Abriéron sobre mí sus bocas, y zahiriéndome hiriéron mi mexilla, hartáronse de mis penas 4.
16_10 Ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο, ὀξεῖ ἔπαισέ με εἰς τὰ γόνατα, ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπʼ ἐμοί.
16_10 פָּעֲר֬וּ עָלַ֨/י בְּ/פִי/הֶ֗ם בְּ֭/חֶרְפָּה הִכּ֣וּ לְחָיָ֑/י יַ֝֗חַד עָלַ֥/י יִתְמַלָּאֽוּ/ן
16:12 Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.
Me ha encerrado Dios en poder del iniquo, y me ha entregado en manos de los impíos.
16_11 Παρέδωκε γάρ με ὁ Κύριος εἰς χείρας ἀδίκων, ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔῤῥιψέ με.
16_11 יַסְגִּירֵ֣/נִי אֵ֭ל אֶ֣ל עֲוִ֑יל וְ/עַל יְדֵ֖י רְשָׁעִ֣ים יִרְטֵֽ/נִי
16:13 Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum : tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.
Yo aquel opulento en otro tiempo de repente he sido desmenuzado: asió de mi cerviz, me quebrantó, y me puso para sí, como por blanco 1.
16_12 Εἰρηνεύοντα διεσκέδασέ με· λαβών με τῆς κόμης διέτιλε, κατέστησέ με ὥσπερ σκοπόν.
16_12 שָׁ֘לֵ֤ו הָיִ֨יתִי וַֽ/יְפַרְפְּרֵ֗/נִי וְ/אָחַ֣ז בְּ֭/עָרְפִּ/י וַֽ/יְפַצְפְּצֵ֑/נִי וַ/יְקִימֵ֥/נִי ל֝֗/וֹ לְ/מַטָּרָֽה
16:14 Circumdedit me lanceis suis ; convulneravit lumbos meos : non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
Me cercó con sus lanzas 2, hirió por todas partes mis lomos, no perdonó, y derramó por tierra mis entrañas 3.
16_13 Ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου, οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γῆν τὴν χολήν μου·
16_13 יָ֘סֹ֤בּוּ עָלַ֨/י רַבָּ֗י/ו יְפַלַּ֣ח כִּ֭לְיוֹתַ/י וְ/לֹ֣א יַחְמ֑וֹל יִשְׁפֹּ֥ךְ לָ֝/אָ֗רֶץ מְרֵרָֽתִ/י
16:15 Concidit me vulnere super vulnus : irruit in me quasi gigas.
Me sajó herida sobre herida, se arrojó sobre mí como gigante 4.
16_14 Κατέβαλόν με πτῶμα ἐπὶ πτώματι, ἔδραμον πρὸς μὲ δυνάμενοι.
16_14 יִפְרְצֵ֣/נִי פֶ֭רֶץ עַל פְּנֵי פָ֑רֶץ יָרֻ֖ץ עָלַ֣/י כְּ/גִבּֽוֹר
16:16 Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.
Cosí saco sobre mi piel, y cubrí mi carne de ceniza 5.
16_15 Σάκκον ἔῤῥαψαν ἐπὶ βύρσης μου, τὸ δὲ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη.
16_15 שַׂ֣ק תָּ֭פַרְתִּי עֲלֵ֣י גִלְדִּ֑/י וְ/עֹלַ֖לְתִּי בֶ/עָפָ֣ר קַרְנִֽ/י
16:17 Facies mea intumuit a fletu, et palpebrae meae caligaverunt.
Mi rostro se hinchó con el llanto 6, y mis párpados se obscureciéron.
16_16 Ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμοῦ, ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά.
16_16 פָּנַ֣/י חמרמרה חֳ֭מַרְמְרוּ מִנִּי בֶ֑כִי וְ/עַ֖ל עַפְעַפַּ֣/י צַלְמָֽוֶת
16:18 Haec passus sum absque iniquitate manus meae, cum haberem mundas ad Deum preces.
Esto he sufrido sin maldad de mis manos 7, quando ofrecia á Dios limpios mis ruegos.
16_17 Ἄδικον δὲ οὐδὲν ἦν ἐν χερσί μου, εὐχὴ δέ μου καθαρά.
16_17 עַ֭ל לֹא חָמָ֣ס בְּ/כַפָּ֑/י וּֽ/תְפִלָּתִ֥/י זַכָּֽה
16:19 Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus :
Tierra, no cubras mi sangre1, ni halle lugar para esconderse en tí mi clamor.
16_18 Γῆ μὴ ἐπικαλύψῃς ἐφʼ αἵματι τῆς σαρκός μου, μηδὲ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου.
16_18 אֶ֭רֶץ אַל תְּכַסִּ֣י דָמִ֑/י וְֽ/אַל יְהִ֥י מָ֝ק֗וֹם לְ/זַעֲקָתִֽ/י
16:20 ecce enim in caelo testis meus, et conscius meus in excelsis.
Pues he aquí que mi testigo2 está en el cielo, y en las alturas el que me conoce.
16_19 Καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου, ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις.
16_19 גַּם עַ֭תָּה הִנֵּה בַ/שָּׁמַ֣יִם עֵדִ֑/י וְ֝/שָׂהֲדִ֗/י בַּ/מְּרוֹמִֽים
16:21 Verbosi amici mei : ad Deum stillat oculus meus :
Habladores3 son mis amigos: á Dios lloran mis ojos4.
16_20 Ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς Κύριον, ἔναντι δὲ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός.
16_20 מְלִיצַ֥/י רֵעָ֑/י אֶל אֱ֝ל֗וֹהַ דָּלְפָ֥ה עֵינִֽ/י
16:22 atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
Y oxalá se hiciera el juicio entre Dios y el hombre, como se hace el de un hijo del hombre con su compañero5.
16_21 Εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι Κυρίου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ.
16_21 וְ/יוֹכַ֣ח לְ/גֶ֣בֶר עִם אֱל֑וֹהַּ וּֽ/בֶן אָדָ֥ם לְ/רֵעֵֽ/הוּ
16:23 Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.]
Porque he aquí que pasan los cortos años, y ando por un sendero, por el que no volveré.
16_22 Ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν, ὁδῷ δὲ ᾗ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι, πορεύσομαι.
16_22 כִּֽי שְׁנ֣וֹת מִסְפָּ֣ר יֶאֱתָ֑יוּ וְ/אֹ֖רַח לֹא אָשׁ֣וּב אֶהֱלֹֽךְ