Libros de la Biblia
Ant. Salmos Capítulo 123 Sig.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Haz clic en *H para el comentario de Haydock. *Nota para las notas al pie de página, etc.
Haz clic en cualquier palabra en latín, griego o hebreo para activar el analizador morfológico. Luego, haz clic en la pantalla para expandirlo.

123:1 Canticum graduum. [Nisi quia Dominus erat in nobis, dicat nunc Israel,
Cántico gradual 1. A no haber estado el Señor entre nosotros , dígalo ahora Israél :
Ὠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.
שִׁ֥יר הַֽ/מַּעֲל֗וֹת לְ/דָ֫וִ֥ד לוּלֵ֣י יְ֭הוָה שֶׁ/הָ֣יָה לָ֑/נוּ יֹֽאמַר ־ נָ֝א יִשְׂרָאֵֽל ׃
123:2 nisi quia Dominus erat in nobis : cum exsurgerent homines in nos,
A no haber estado el Señor entre nosotros , Quando se levantaban los hombres contra nosotros ,
εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, ἐν τῷ ἐπαναστῆναι ἀνθρώπους ἐφʼ ἡμᾶς,
לוּלֵ֣י יְ֭הוָה שֶׁ/הָ֣יָה לָ֑/נוּ בְּ/ק֖וּם עָלֵ֣י/נוּ אָדָֽם ׃
123:3 forte vivos deglutissent nos ; cum irasceretur furor eorum in nos,
De cierto nos hubieran tragado vivos 2 : Quando se encendia el furor de ellos contra nosotros,
ἄρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς· ἐν τῷ ὀργισθῆναι τὸν θυμὸν αὐτῶν ἐφʼ ἡμᾶς,
אֲ֭זַי חַיִּ֣ים בְּלָע֑וּ/נוּ בַּ/חֲר֖וֹת אַפָּ֣/ם בָּֽ/נוּ ׃
123:4 forsitan aqua absorbuisset nos ;
Sin duda el agua nos hubiera sorbido.
ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς· χείμαῤῥον διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν.
אֲ֭זַי הַ/מַּ֣יִם שְׁטָפ֑וּ/נוּ נַ֗֜חְלָ/ה עָבַ֥ר עַל ־ נַפְשֵֽׁ/נוּ ׃
123:5 torrentem pertransivit anima nostra ; forsitan pertransisset anima nostra aquam intolerabilem.
Nuestra alma 1 pasó el arroyo: ciertamente hubiera pasado nuestra alma una agua insuperable 2.
Ἄρα διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον.
אֲ֭זַי עָבַ֣ר עַל ־ נַפְשֵׁ֑/נוּ הַ֝/מַּ֗יִם הַ/זֵּֽידוֹנִֽים ׃
123:6 Benedictus Dominus, qui non dedit nos in captionem dentibus eorum.
Bendito el Señor, que no nos dió por presa á los dientes de ellos 3.
Εὐλογητὸς Κύριος, ὃς οὐκ ἔδωκεν ἡμᾶς εἰς θήραν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν.
בָּר֥וּךְ יְהוָ֑ה שֶׁ/לֹּ֥א נְתָנָ֥/נוּ טֶ֝֗רֶף לְ/שִׁנֵּי/הֶֽם ׃
123:7 Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium ; laqueus contritus est, et nos liberati sumus.
Nuestra alma como páxaro escapó del lazo de los cazadores: el lazo fué quebrado, y nosotros fuimos librados.
Ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐῤῥύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων· ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐῤῥύσθημεν.
נַפְשֵׁ֗/נוּ כְּ/צִפּ֥וֹר נִמְלְטָה֮ מִ/פַּ֪ח י֫וֹקְשִׁ֥ים הַ/פַּ֥ח נִשְׁבָּ֗ר וַ/אֲנַ֥חְנוּ נִמְלָֽטְנוּ ׃
123:8 Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum et terram.]
Nuestro socorro en 4 el nombre del Señor, que hizo el cielo, y la tierra.
Ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
עֶ֭זְרֵ/נוּ בְּ/שֵׁ֣ם יְהוָ֑ה עֹ֝שֵׂ֗ה שָׁמַ֥יִם וָ/אָֽרֶץ ׃
←Ant. | Sig. →