Libros de la Biblia
Ant. Ezequiel Capítulo 21 Sig.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48

Haz clic en *H para el comentario de Haydock. *Nota para las notas al pie de página, etc.
Haz clic en cualquier palabra en latín, griego o hebreo para activar el analizador morfológico. Luego, haz clic en la pantalla para expandirlo.

21:1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
* Notas
  • A.M. 3411.
I Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς μὲ, λέγων,
21_6 וַ/יְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֵלַ֥/י לֵ/אמֹֽר
21:2 [Fili hominis, pone faciem tuam ad Jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israel.
Hijo de hombre, pon tu rostro ácia Jerusalém, y destila ácia los Santuarios1, y profetiza contra la tierra de Israél.
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ θαιμὰν, καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρὸμ, καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγὲβ,
21_7 בֶּן אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֨י/ךָ֙ אֶל יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְ/הַטֵּ֖ף אֶל מִקְדָּשִׁ֑ים וְ/הִנָּבֵ֖א אֶל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל
21:3 Et dices terrae Israel : Haec dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, et ejiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te justum et impium.
Y dirás á la tierra de Israél: Esto dice el Señor Dios: Heme aquí contra tí, y sacaré mi espada de su vayna2, y mataré en tí al justo, y al impío3.
καὶ ἐρεῖς τῷ δρυμῷ Ναγὲβ, ἄκουε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος Κύριος, ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πῦρ, καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πᾶν ξύλον χλωρὸν καὶ πᾶν ξύλον ξηρὸν, οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα, καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτῇ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως Βοῤῥᾶ.
21_8 וְ/אָמַרְתָּ֞ לְ/אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְ/נִ֣י אֵלַ֔יִ/ךְ וְ/הוֹצֵאתִ֥י חַרְבִּ֖/י מִ/תַּעְרָ֑/הּ וְ/הִכְרַתִּ֥י מִמֵּ֖/ךְ צַדִּ֥יק וְ/רָשָֽׁע
21:4 Pro eo autem quod occidi in te justum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem :
Y por quanto maté en tí al justo y al impío4, por eso saldrá mi espada de su vayna contra toda carne desde el Austro hasta el Aquilon:
Καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ, ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτὸ, οὐ σβεσθήσεται.
21_9 יַ֛עַן אֲשֶׁר הִכְרַ֥תִּי מִמֵּ֖/ךְ צַדִּ֣יק וְ/רָשָׁ֑ע לָ֠/כֵן תֵּצֵ֨א חַרְבִּ֧/י מִ/תַּעְרָ֛/הּ אֶל כָּל בָּשָׂ֖ר מִ/נֶּ֥גֶב צָפֽוֹן
21:5 ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.
Para que sepa toda carne que yo el Señor saqué de su vayna mi espada irresistible 1.
Καὶ εἶπα, μηδαμῶς Κύριε Κύριε· αὐτοὶ λέγουσι πρὸς μὲ, οὐχὶ παραβολή ἐστι λεγομένη αὕτη;
21_10 וְ/יָֽדְעוּ֙ כָּל בָּשָׂ֔ר כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה הוֹצֵ֥אתִי חַרְבִּ֖/י מִ/תַּעְרָ֑/הּ לֹ֥א תָשׁ֖וּב עֽוֹד
21:6 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.
Y tú, hijo de hombre, comienza á gemir con quebrantamiento de tus lomos 2, y con amargura á vista de ellos 3.
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς μὲ, λέγων,
21_11 וְ/אַתָּ֥ה בֶן אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּ/שִׁבְר֤וֹן מָתְנַ֨יִם֙ וּ/בִ/מְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְ/עֵינֵי/הֶֽם
21:7 Cumque dixerint ad te : Quare tu gemis ? dices : Pro auditu : quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universae manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquae : ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.]
Y quando te dixerén: ¿Por qué gimes tú? dirás: Por lo que se oye 4: porque llega, y desmayará todo corazón, y se afloxarán todas las manos, y se debilitará todo espíritu, y por todas las rodillas correrán las aguas 5: he aquí viene 6, y será, dice el Señor Dios.
Διατοῦτο προφήτευσον υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ, καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῶν,
21_12 וְ/הָיָה֙ כִּֽי יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔י/ךָ עַל מָ֖ה אַתָּ֣ה נֶאֱנָ֑ח וְ/אָמַרְתָּ֡ אֶל שְׁמוּעָ֣ה כִֽי בָאָ֡ה וְ/נָמֵ֣ס כָּל לֵב֩ וְ/רָפ֨וּ כָל יָדַ֜יִם וְ/כִהֲתָ֣ה כָל ר֗וּחַ וְ/כָל בִּרְכַּ֨יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְ/נִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥/י יְהוִֽה
21:8 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραὴλ, τάδε λέγει Κύριος, ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ, καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄνομον καὶ ἄδικον·
21_13 וַ/יְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֵלַ֥/י לֵ/אמֹֽר
21:9 Fili hominis, propheta, et dices : Haec dicit Dominus Deus : loquere : [Gladius, gladius exacutus est, et limatus :
Hijo de hombre, prophetiza, y dirás: Esto dice el Señor Dios: Habla: La espada, la espada está aguzada, y acicalada 7.
Ἀνθʼ ὧν ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄδικον καὶ ἄνομον, οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἔως Βοῤῥᾶ,
21_14 בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵא֙ וְ/אָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֖ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֑/י אֱמֹ֕ר חֶ֥רֶב חֶ֛רֶב הוּחַ֖דָּה וְ/גַם מְרוּטָֽה
21:10 ut caedat victimas, exacutus est : ut splendeat, limatus est : qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.
Para degollar víctimas 8, ha sido aguzada: para relucir1, ha sido bruñida: tú que abates el cetro de mi hijo2, cortaste todo árbol.
καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ, διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ, οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι.
21_15 לְמַ֨עַן טְבֹ֤חַ טֶ֨בַח֙ הוּחַ֔דָּה לְמַעַן הֱיֵה לָ֥/הּ בָּ֖רָק מֹרָ֑טָּה א֣וֹ נָשִׂ֔ישׂ שֵׁ֥בֶט בְּנִ֖/י מֹאֶ֥סֶת כָּל עֵֽץ
21:11 Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu : iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.
Y yo la dí á acicalar, para tenerla á la mano3: esta espada ha sido aguzada, y esta ha sido acicalada, para que esté en mano del que mata.
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου καταστέναξον ἐν συντριβῇ ὀσφύος σου, καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατʼ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
21_16 וַ/יִּתֵּ֥ן אֹתָ֛/הּ לְ/מָרְטָ֖ה לִ/תְפֹּ֣שׂ בַּ/כָּ֑ף הִֽיא הוּחַ֤דָּה חֶ֨רֶב֙ וְ/הִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָ/תֵ֥ת אוֹתָ֖/הּ בְּ/יַד הוֹרֵֽג
21:12 Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israel qui fugerant : gladio traditi sunt cum populo meo : idcirco plaude super femur,
Clama, y aulla4, hijo de hombre, porque esta se ha empleado contra mi pueblo, esta contra todos los caudillos de Israel, que habian huido: entregados fuéron á la espada con mi pueblo; por tanto bate la mano sobre el muslo5,
Καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σὲ, ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις; καὶ ἐρεῖς, ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ, διότι ἔρχεται, καὶ θραυσθήσεται πᾶσα καρδία, καὶ πᾶσαι χεῖρες παραλυθήσονται, καὶ ἐκψύξει πᾶσα σὰρξ καὶ πᾶν πνεῦμα, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ· ἰδοὺ ἔρχεται, λέγει Κύριος.
21_17 זְעַ֤ק וְ/הֵילֵל֙ בֶּן אָדָ֔ם כִּי הִיא֙ הָיתָ֣ה בְ/עַמִּ֔/י הִ֖יא בְּ/כָל נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מְגוּרֵ֤י אֶל חֶ֨רֶב֙ הָי֣וּ אֶת עַמִּ֔/י לָ/כֵ֖ן סְפֹ֥ק אֶל יָרֵֽךְ
21:13 quia probatus est : et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.
Porque ella está probada6: y esto, quando trastornare el cetro, y no será, dice el Señor Dios.
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς μὲ, λέγων,
21_18 כִּ֣י בֹ֔חַן וּ/מָ֕ה אִם גַּם שֵׁ֥בֶט מֹאֶ֖סֶת לֹ֣א יִֽהְיֶ֑ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥/י יְהוִֽה
21:14 Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum : et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum : hic est gladius occisionis magnae, qui obstupescere eos facit
Tú pues, hijo de hombre, prophetiza, y hiere mano con mano7, y dóblese la espada8, y tripliquese la espada de los muertos : esta es la espada de la gran matanza 1 , que los hace quedar atónitos,
υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον, καὶ ἐρεῖς, τάδε λέγει Κύριος, εἰπὸν, ῥομφαία ῥομφαία ὀξύνου καὶ θυμώθητι,
21_19 וְ/אַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הִנָּבֵ֕א וְ/הַ֖ךְ כַּ֣ף אֶל כָּ֑ף וְ/תִכָּפֵ֞ל חֶ֤רֶב שְׁלִישִׁ֨תָ/ה֙ חֶ֣רֶב חֲלָלִ֔ים הִ֗יא חֶ֚רֶב חָלָ֣ל הַ/גָּד֔וֹל הַ/חֹדֶ֖רֶת לָ/הֶֽם
21:15 et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad caedem.
Y desmayar de corazón , y multiplica los estragos 2. En todas las puertas de ellos 3 he puesto el terror de la espada aguda , y acicalada para relucir , cubierta para matar 4.
ὅπως σφάξῃς σφάγια, ὀξύνου ὅπως γένῃ εἰς στίλβωσιν, ἑτοίμη εἰς παράλυσιν· σφάζε, ἐξουδένει, ἀπόθου πᾶν ξῦλον.
21_20 לְמַ֣עַן לָ/מ֣וּג לֵ֗ב וְ/הַרְבֵּה֙ הַ/מִּכְשֹׁלִ֔ים עַ֚ל כָּל שַׁ֣עֲרֵי/הֶ֔ם נָתַ֖תִּי אִבְחַת חָ֑רֶב אָ֛ח עֲשׂוּיָ֥ה לְ/בָרָ֖ק מְעֻטָּ֥ה לְ/טָֽבַח
21:16 Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuae est appetitus.
Agúzate , ve á la derecha ó á la izquierda , á donde quiera que gustes vuelve tu cara 5.
Καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην τοῦ κρατεῖν χεῖρα αὐτοῦ· ἐξηκονήθη ἡ ῥομφαία, ἐστὶν ἑτοίμη τοῦ δοῦναι αὐτὴν εἰς χεῖρα, ἀποκεντοῦντος.
21_21 הִתְאַחֲדִ֥י הֵימִ֖נִי הָשִׂ֣ימִי הַשְׂמִ֑ילִי אָ֖נָה פָּנַ֥יִ/ךְ מֻעָדֽוֹת
21:17 Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam : ego Dominus locutus sum.]
Y aun yo tambien batiré mano con mano 6 , y saciaré mi indignacion , yo el Señor he hablado.
Ἀνάκραγε καὶ ὀλύλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτι αὕτη ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου, αὕτη ἐν πᾶσι τοῖς ἀφηγουμένοις τοῦ Ἰσραήλ· παροικήσουσιν, ἐπὶ ῥομφαίᾳ ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου· διατοῦτο κρότησον ἐπὶ τὴν χεῖρά σου,
21_22 וְ/גַם אֲנִ֗י אַכֶּ֤ה כַפִּ/י֙ אֶל כַּפִּ֔/י וַ/הֲנִחֹתִ֖י חֲמָתִ֑/י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי
21:18 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
Y vino á mí palabra del Señor , diciendo :
ὅτι δεδικαίωται· καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπωσθῇ; οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος.
21_23 וַ/יְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֵלַ֥/י לֵ/אמֹֽר
21:19 Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis : de terra una egredientur ambae : et manu capiet conjecturam ; in capite viae civitatis conjiciet.
Y tú , hijo de hombre , figúrate dos caminos 7 , para que venga la espada del Rey de Babilonia : de una misma tierra saldrán entrambas : y con la mano echará suerte , en el cabo del camino de la ciudad la echará.
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον, καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα, καὶ διπλασίασον ῥομφαίαν· ἡ τρίτη ῥομφαία τραυματιῶν ἐστι, ῥομφαία τραυματιῶν ἡ μεγάλη· καὶ ἐκστήσεις αὐτοὺς,
21_24 וְ/אַתָּ֨ה בֶן אָדָ֜ם שִׂים לְ/ךָ֣ שְׁנַ֣יִם דְּרָכִ֗ים לָ/בוֹא֙ חֶ֣רֶב מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל מֵ/אֶ֥רֶץ אֶחָ֖ד יֵצְא֣וּ שְׁנֵי/הֶ֑ם וְ/יָ֣ד בָּרֵ֔א בְּ/רֹ֥אשׁ דֶּֽרֶךְ עִ֖יר בָּרֵֽא
21:20 Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Judam in Jerusalem munitissimam.
Señalarás un camino por el qual vendrá la espada á Rabbath de los hijos de Ammón, y otro á Judá 1 sobre Jerusalém la mas fortificada.
ὅπως μὴ θραυσθῇ ἡ καρδία, καὶ πληθυνθῶσιν οἱ ἀσθενοῦντες ἐπὶ πᾶσαν πύλην, παραδέδονται εἰς σφάγια ῥομφαίας· εὖ γέγονεν εἰς σφαγὴν, εὖ γέγονεν εἰς στίλβωσιν.
21_25 דֶּ֣רֶךְ תָּשִׂ֔ים לָ/ב֣וֹא חֶ֔רֶב אֵ֖ת רַבַּ֣ת בְּנֵֽי עַמּ֑וֹן וְ/אֶת יְהוּדָ֥ה בִ/ירוּשָׁלִַ֖ם בְּצוּרָֽה
21:21 Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quaerens, commiscens sagittas : interrogavit idola, exta consuluit.
Porque el Rey de Babylonia se paró en la encrucijada, al cabo de los dos caminos, para demandar adivinacion, mezclando las flechas: preguntó á los ídolos, las entrañas consultó.
Καὶ διαπορεύου, ὀξύνου ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων, οὗ ἄν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται.
21_26 כִּֽי עָמַ֨ד מֶלֶךְ בָּבֶ֜ל אֶל אֵ֣ם הַ/דֶּ֗רֶךְ בְּ/רֹ֛אשׁ שְׁנֵ֥י הַ/דְּרָכִ֖ים לִ/קְסָם קָ֑סֶם קִלְקַ֤ל בַּֽ/חִצִּים֙ שָׁאַ֣ל בַּ/תְּרָפִ֔ים רָאָ֖ה בַּ/כָּבֵֽד
21:22 Ad dexteram ejus facta est divinatio super Jerusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in caede, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut aedificet munitiones.
A su derecha cayó la suerte sobre Jerusalém 2 para disponer los arietes, para intimar por su boca la matanza, para alzar la voz con aullido, para poner arietes contra las puertas, para formar terraplenes, para fabricar fortines.
Καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου, καὶ ἐναφήσω θυμόν μου, ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
21_27 בִּֽ/ימִינ֞/וֹ הָיָ֣ה הַ/קֶּ֣סֶם יְרוּשָׁלִַ֗ם לָ/שׂ֤וּם כָּרִים֙ לִ/פְתֹּ֤חַ פֶּה֙ בְּ/רֶ֔צַח לְ/הָרִ֥ים ק֖וֹל בִּ/תְרוּעָ֑ה לָ/שׂ֤וּם כָּרִים֙ עַל שְׁעָרִ֔ים לִ/שְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה לִ/בְנ֥וֹת דָּיֵֽק
21:23 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans : ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.
Y á vista de ellos 3 será como quien consulta en vano un oráculo, y como quien imita el reposo de los sábados: mas él se acordará de la maldad 4 para cautivarlos.
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς μὲ, λέγων,
21_28 וְ/הָיָ֨ה לָ/הֶ֤ם כ/קסום כִּ/קְסָם שָׁוְא֙ בְּ/עֵ֣ינֵי/הֶ֔ם שְׁבֻעֵ֥י שְׁבֻע֖וֹת לָ/הֶ֑ם וְ/הֽוּא מַזְכִּ֥יר עָוֺ֖ן לְ/הִתָּפֵֽשׂ
21:24 Idcirco haec dicit Dominus Deus : Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestrae, et revelastis praevaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.
Por tanto esto dice el Señor Dios: por quanto os habeis jactado de vuestra maldad 5, y habeis descubierto vuestras prevaricaciones, y pareciéron vuestros pensamientos : porque os habeis jactado, repito, sereis cautivados.
καὶ σὺ, υἱὲ ἀνθρώπου, διάταξον σεαυτῷ δύο ὁδοὺς, τοῦ εἰσελθεῖν ῥομφαίαν βασιλέως Βαβυλῶνος, ἐκ χώρας μιᾶς ἐξελεύσονται αἱ δύο, καὶ χεὶρ ἐν ἀρχῇ ὁδοῦ πόλεως, ἐπʼ ἀρχῆς ὁδοῦ διατάξεις,
21_29 לָ/כֵ֗ן כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣/י יְהוִה֒ יַ֗עַן הַזְכַּרְ/כֶם֙ עֲוֺ֣נְ/כֶ֔ם בְּ/הִגָּל֣וֹת פִּשְׁעֵי/כֶ֗ם לְ/הֵֽרָאוֹת֙ חַטֹּ֣אותֵי/כֶ֔ם בְּ/כֹ֖ל עֲלִילֽוֹתֵי/כֶ֑ם יַ֚עַן הִזָּ֣כֶרְ/כֶ֔ם בַּ/כַּ֖ף תִּתָּפֵֽשׂוּ
21:25 Tu autem, profane, impie dux Israel, cujus venit dies in tempore iniquitatis praefinita :
Mas tú, profano, impio 1 Caudillo de Israël, á quien llegó el dia señalado en el tiempo de su iniquidad:
τοῦ εἰσελθεῖν ῥομφαίαν ἐπὶ Ῥαββὰθ υἱῶν Ἀμμὼν, καὶ ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ, ἐν μέσῳ αὐτῆς.
21_30 וְ/אַתָּה֙ חָלָ֣ל רָשָׁ֔ע נְשִׂ֖יא יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר בָּ֣א יוֹמ֔/וֹ בְּ/עֵ֖ת עֲוֺ֥ן קֵֽץ
21:26 haec dicit Dominus Deus : Aufer cidarim, tolle coronam : nonne haec est quae humilem sublevavit, et sublimem humiliavit ?
Esto dice el Señor Dios: Depon la diadema, quítate la corona 2: ¿no es esta 3 la que levantó al humilde, y humilló al soberbio?
Διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδόν, ἐπʼ ἀρχῆς τῶν δύο ὁδῶν, τοῦ μαντεύσασθαι μαντείαν, τοῦ ἀναβράσαι ῥάβδον, καὶ ἐπερωτῆσαι ἐν τοῖς γλυπτοῖς, καὶ κατασκοπήσασθαι.
21_31 כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣/י יְהוִ֔ה הָסִיר֙ הַ/מִּצְנֶ֔פֶת וְ/הָרִ֖ים הָֽ/עֲטָרָ֑ה זֹ֣את לֹא זֹ֔את הַ/שָּׁפָ֣לָה הַגְבֵּ֔הַ וְ/הַ/גָּבֹ֖הַ הַשְׁפִּֽיל
21:27 Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam : et hoc non factum est, donec veniret cujus est judicium, et tradam ei.
Haré ver la iniquidad, la iniquidad, la iniquidad de ella 4: y esto no será, hasta que venga aquel cuyo es el juicio, y se la entregaré á él.
Ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ ἐγένετο τὸ μαντεῖον ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ, τοῦ βαλεῖν χάρακα, τοῦ διανοῖξαι στόμα ἐν βοῇ, ὑψῶσαι φωνὴν μετὰ κραυγῆς, τοῦ βαλεῖν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτῆς, καὶ βαλεῖν χῶμα, καὶ οἰκοδομῆσαι βελοστάσεις.
21_32 עַוָּ֥ה עַוָּ֖ה עַוָּ֣ה אֲשִׂימֶ֑/נָּה גַּם זֹאת֙ לֹ֣א הָיָ֔ה עַד בֹּ֛א אֲשֶׁר ל֥/וֹ הַ/מִּשְׁפָּ֖ט וּ/נְתַתִּֽי/ו
21:28 Et tu, fili hominis, propheta, et dic : Haec dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum : et dices : [Mucro, mucro, evaginate ad occidendum : limate ut interficias et fulgeas :
* Notas
  • * Genesis 49:10
    NO SERA QUITADO 2 de Judá el cetro, y de su muslo 3 el caudillo 4, hasta que venga el que ha de ser enviado 5, y él será 6 la expectacion de las gentes.
Y tú, hijo de hombre, prophetiza, y dí: Esto dice el Señor Dios á los hijos de Ammón, y al oprobrio de ellos 5, y dirás: Espada, espada, desenváy-nate para degollar 6, acicálate para matar y relumbrar,
Καὶ αὐτός αὐτοῖς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ αὐτὸς ἀναμιμνήσκων ἀδικίας αὐτοῦ μνησθῆναι.
21_33 וְ/אַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם הִנָּבֵ֤א וְ/אָֽמַרְתָּ֙ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣/י יְהֹוִ֔ה אֶל בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן וְ/אֶל חֶרְפָּתָ֑/ם וְ/אָמַרְתָּ֗ חֶ֣רֶב חֶ֤רֶב פְּתוּחָה֙ לְ/טֶ֣בַח מְרוּטָ֔ה לְ/הָכִ֖יל לְמַ֥עַן בָּרָֽק
21:29 cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis praefinita.
Quando para tí se veían cosas vanas 1, y se adivinaban mentiras: para que fueses empleada sobre los cuellos de los impíos heridos, á quienes llegó el dia señalado 2 en el tiempo de su maldad.
Διατοῦτο τάδε λέγει Κύριος, ἀνθʼ ὧν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμῶν, ἐν τῷ ἀποκαλυφθῆναι τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, τοῦ ὀραθῆναι ἁμαρτίας ὑμῶν, ἐν πάσαις ταῖς ἀσεβείαις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν, ἀνθʼ ὧν ἀνεμνήσατε, ἐν τούτοις ἁλώσεσθε.
21_34 בַּ/חֲז֥וֹת לָ/ךְ֙ שָׁ֔וְא בִּ/קְסָם לָ֖/ךְ כָּזָ֑ב לָ/תֵ֣ת אוֹתָ֗/ךְ אֶֽל צַוְּארֵי֙ חַֽלְלֵ֣י רְשָׁעִ֔ים אֲשֶׁר בָּ֣א יוֹמָ֔/ם בְּ/עֵ֖ת עֲוֺ֥ן קֵֽץ
21:30 Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es : in terra nativitatis tuae judicabo te.
Vuélvete á tu vayna en el lugar donde fuiste formada 3, en la tierra de tu nacimiento te juzgaré,
Καὶ σὺ βέβηλε, ἄνομε, ἀφηγούμενε τοῦ Ἰσραὴλ, οὗ ἥκει ἡ ἡμέρα ἐν καιρῷ ἀδικίας, πέρας,
21_35 הָשַׁ֖ב אֶל תַּעְרָ֑/הּ בִּ/מְק֧וֹם אֲשֶׁר נִבְרֵ֛את בְּ/אֶ֥רֶץ מְכֻרוֹתַ֖יִ/ךְ אֶשְׁפֹּ֥ט אֹתָֽ/ךְ
21:31 Et effundam super te indignationem meam ; in igne furoris mei sufflabo in te : daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.
Y derramaré sobre tí mi indignacion: en el fuego de mi saña soplaré contra tí 4, y te daré en manos de hombres necios 5, y fraguadores de muerte.
τάδε λέγει Κύριος, ἀφείλου τὴν κίδαριν, καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον, αὐτῇ οὐ τοιαύτη ἔσται· ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν, καὶ ὕψωσας τὸ ταπεινόν.
21_36 וְ/שָׁפַכְתִּ֤י עָלַ֨יִ/ךְ֙ זַעְמִ֔/י בְּ/אֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖/י אָפִ֣יחַ עָלָ֑יִ/ךְ וּ/נְתַתִּ֗י/ךְ בְּ/יַד֙ אֲנָשִׁ֣ים בֹּֽעֲרִ֔ים חָרָשֵׁ֖י מַשְׁחִֽית
21:32 Igni eris cibus ; sanguis tuus erit in medio terrae ; oblivioni traderis : quia ego Dominus locutus sum.]
Al fuego servirás de cebo, tu sangre estará en medio de la tierra 6, á olvido serás entregada: porque yo el Señor he hablado.
Ἀδικίαν, ἀδικίαν, ἀδικίαν θήσομαι αὐτὴν, οὐαὶ αὐτῇ, τοιαύτη ἔσται ἕως οὗ ἔλθῃ ᾧ καθήκει, καὶ παραδώσω αὐτῷ.
21_37 לָ/אֵ֤שׁ תִּֽהְיֶה֙ לְ/אָכְלָ֔ה דָּמֵ֥/ךְ יִהְיֶ֖ה בְּ/ת֣וֹךְ הָ/אָ֑רֶץ לֹ֣א תִזָּכֵ֔רִי כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי
←Ant. | Sig. →